Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 094- زان يار دلنوازم شکريست با شکايت


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 94


زان يار دلنوازم شکريست با شکايت          گر نکته دان عشقي بشنو تو اين حکايت
بي مزد بود و منت هر خدمتي که کردم          يا رب مباد کس را مخدوم بي عنايت
رندان تشنه لب را آبي نمي‌دهد کس          گويي ولي شناسان رفتند از اين ولايت
در زلف چون کمندش اي دل مپيچ کان جا          سرها بريده بيني بي جرم و بي جنايت
چشمت به غمزه ما را خون خورد و مي‌پسندي          جانا روا نباشد خون ريز را حمايت
در اين شب سياهم گم گشت راه مقصود          از گوشه‌اي برون آي اي کوکب هدايت
از هر طرف که رفتم جز وحشتم نيفزود          زنهار از اين بيابان وين راه بي‌نهايت
اي آفتاب خوبان مي‌جوشد اندرونم          يک ساعتم بگنجان در سايه عنايت
اين راه را نهايت صورت کجا توان بست          کش صد هزار منزل بيش است در بدايت
هر چند بردي آبم روي از درت نتابم          جور از حبيب خوشتر کز مدعي رعايت
عشقت رسد به فرياد ار خود به سان حافظ          قرآن ز بر بخواني در چارده روايت


غزل بعدی غزل بعدي 95       فال حافظ       غزل قبلی 93 غزل قبلی





ghazal094

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان