Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 039- باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 39


باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است          شمشاد خانه پرور ما از که کمتر است
اي نازنين پسر تو چه مذهب گرفته‌اي          کت خون ما حلالتر از شير مادر است
چون نقش غم ز دور ببيني شراب خواه          تشخيص کرده‌ايم و مداوا مقرر است
از آستان پير مغان سر چرا کشيم          دولت در آن سرا و گشايش در آن در است
يک قصه بيش نيست غم عشق وين عجب          کز هر زبان که مي‌شنوم نامکرر است
دي وعده داد وصلم و در سر شراب داشت          امروز تا چه گويد و بازش چه در سر است
شيراز و آب رکني و اين باد خوش نسيم          عيبش مکن که خال رخ هفت کشور است
فرق است از آب خضر که ظلمات جاي او است          تا آب ما که منبعش الله اکبر است
ما آبروي فقر و قناعت نمي‌بريم          با پادشه بگوي که روزي مقدر است
حافظ چه طرفه شاخ نباتيست کلک تو          کش ميوه دلپذيرتر از شهد و شکر است


غزل بعدی غزل بعدي 40       فال حافظ       غزل قبلی 38 غزل قبلی





ghazal039

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان