Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 037- بيا که قصر امل سخت سست بنيادست


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 37


بيا که قصر امل سخت سست بنيادست          بيار باده که بنياد عمر بر بادست
غلام همت آنم که زير چرخ کبود          ز هر چه رنگ تعلق پذيرد آزادست
چه گويمت که به ميخانه دوش مست و خراب          سروش عالم غيبم چه مژده‌ها دادست
که اي بلندنظر شاهباز سدره نشين          نشيمن تو نه اين کنج محنت آبادست
تو را ز کنگره عرش مي‌زنند صفير          ندانمت که در اين دامگه چه افتادست
نصيحتي کنمت ياد گير و در عمل آر          که اين حديث ز پير طريقتم يادست
غم جهان مخور و پند من مبر از ياد          که اين لطيفه عشقم ز ره روي يادست
رضا به داده بده وز جبين گره بگشاي          که بر من و تو در اختيار نگشادست
مجو درستي عهد از جهان سست نهاد          که اين عجوز عروس هزاردامادست
نشان عهد و وفا نيست در تبسم گل          بنال بلبل بي دل که جاي فريادست
حسد چه مي‌بري اي سست نظم بر حافظ          قبول خاطر و لطف سخن خدادادست


غزل بعدی غزل بعدي 38       فال حافظ       غزل قبلی 36 غزل قبلی





ghazal037

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان