Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 036- تا سر زلف تو در دست نسيم افتادست


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 36


تا سر زلف تو در دست نسيم افتادست          دل سودازده از غصه دو نيم افتادست
چشم جادوي تو خود عين سواد سحر است          ليکن اين هست که اين نسخه سقيم افتادست
در خم زلف تو آن خال سيه داني چيست          نقطه دوده که در حلقه جيم افتادست
زلف مشکين تو در گلشن فردوس عذار          چيست طاووس که در باغ نعيم افتادست
دل من در هوس روي تو اي مونس جان          خاک راهيست که در دست نسيم افتادست
همچو گرد اين تن خاکي نتواند برخاست          از سر کوي تو زان رو که عظيم افتادست
سايه قد تو بر قالبم اي عيسي دم          عکس روحيست که بر عظم رميم افتادست
آن که جز کعبه مقامش نبد از ياد لبت          بر در ميکده ديدم که مقيم افتادست
حافظ گمشده را با غمت اي يار عزيز          اتحاديست که در عهد قديم افتادست


غزل بعدی غزل بعدي 37       فال حافظ       غزل قبلی 35 غزل قبلی





ghazal036

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان