Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 026- زلف آشفته و خوي کرده و خندان لب و مست


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 26


زلف آشفته و خوي کرده و خندان لب و مست          پيرهن چاک و غزل خوان و صراحي در دست
نرگسش عربده جوي و لبش افسوس کنان          نيم شب دوش به بالين من آمد بنشست
سر فرا گوش من آورد به آواز حزين          گفت اي عاشق ديرينه من خوابت هست
عاشقي را که چنين باده شبگير دهند          کافر عشق بود گر نشود باده پرست
برو اي زاهد و بر دردکشان خرده مگير          که ندادند جز اين تحفه به ما روز الست
آن چه او ريخت به پيمانه ما نوشيديم          اگر از خمر بهشت است وگر باده مست
خنده جام مي و زلف گره گير نگار          اي بسا توبه که چون توبه حافظ بشکست


غزل بعدی غزل بعدي 27       فال حافظ       غزل قبلی 25 غزل قبلی





ghazal026

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان