Persian Poetry Iranian Hafez of Shiraz

شعر فارسی حافظ شیرازی غزل 012- اي فروغ ماه حسن از روي رخشان شما


گوش کنید

دیوان حافظ لسان الغیب غزل شماره 12


اي فروغ ماه حسن از روي رخشان شما          آب روي خوبي از چاه زنخدان شما
عزم ديدار تو دارد جان بر لب آمده          بازگردد يا برآيد چيست فرمان شما
کس به دور نرگست طرفي نبست از عافيت          به که نفروشند مستوري به مستان شما
بخت خواب آلود ما بيدار خواهد شد مگر          زان که زد بر ديده آبي روي رخشان شما
با صبا همراه بفرست از رخت گلدسته‌اي          بو که بويي بشنويم از خاک بستان شما
عمرتان باد و مراد اي ساقيان بزم جم          گر چه جام ما نشد پرمي به دوران شما
دل خرابي مي‌کند دلدار را آگه کنيد          زينهار اي دوستان جان من و جان شما
کي دهد دست اين غرض يا رب که همدستان شوند          خاطر مجموع ما زلف پريشان شما
دور دار از خاک و خون دامن چو بر ما بگذري          کاندر اين ره کشته بسيارند قربان شما
اي صبا با ساکنان شهر يزد از ما بگو          کاي سر حق ناشناسان گوي چوگان شما
گر چه دوريم از بساط قرب همت دور نيست          بنده شاه شماييم و ثناخوان شما
اي شهنشاه بلنداختر خدا را همتي          تا ببوسم همچو اختر خاک ايوان شما
مي‌کند حافظ دعايي بشنو آميني بگو          روزي ما باد لعل شکرافشان شما


غزل بعدی غزل بعدي 13       فال حافظ       غزل قبلی 11 غزل قبلی





ghazal012

نگاهی به عکسهاي تاريخي ايران




Happy Persian New Year Discount Sale

خانه درباره / تماس    محصولات    خدمات    غزليات حافظ    لینکهای برتر ایران    قرآن کریم    فرهنگ تاريخ
کليه حقوق @ 1394 fouman.com متعلق به ایرانیان